Nummer 10


In memoriam | december 1994


Fons Wolfs is niet meer (Mark Vincke)<< Nummer 10

Op 5 september 1994 overleed in Antwerpen onze vriend en kameraad Fons Wolfs.

Geboren in 1910 groeide hij op in een arbeidersmilieu. Studeren was er, gezien de familiale omstandigheden, niet bij. Fons moest al jong uit werken gaan. Dat belette hem niet door zelfstudie, in de loop der jaren, veel kennis op te doen.

Sociaal bewogen als hij was, trok de politiek hem vlug aan. Hij sloot zich aan bij de Antwerpse Katholieke Jonge Wacht. Na de Bormsverkiezing in 1928 verruimde hij zijn horizon, ontdekte het Vlaams nationalisme, en ging militeren in de Vlaams Nationale Wacht, een organisatie die aanleunde bij de Frontpartij.

In de woelige jaren dertig leerde hij Jef Van Extergem kennen. De jonge Wolfs volgde zijn sporen en koos resoluut voor links en Vlaams. Hij werd lid van de communistische partij.

Tijdens te Tweede Wereldoorlog slaagde Fons erin om in nazi-Duitsland te overleven. Kort na de oorlog hernam hij zijn politieke activiteiten, als lid van de na-oorlogse communistische partij. Als flamingant kreeg hij het wel moeilijk met de nieuwe geest in die partij. Het Vlaamse element was er, gezien de oorlogsomstandigheden en de wisseling van het politiek personeel, vrijwel geheel uit verdwenen. De communistische partij was op dat ogenblik een patriottisch-chauvinistische organisatie. Toch bleef Wolfs trouw maar kritisch lid.

Op het einde van de jaren zestig vroeg en kreeg Fons dan toestemming van zijn partij om actief te worden in de toen succesvolle Vlaamse Volksbeweging (VVB). Via zijn inzet in de VVB doorbrak hij duidelijk een aantal taboes (in beide richtingen), maar verwierf er ook respect en aanzien mee, tot bij een Paul Daels. In 1967 ontstond er dan in de schoot van VVB-Deurne een denktank, waarvan hij mede-initiatiefnemer was: de Witte Kaproenen. Deze groep gaf een aantal voor die tijd baanbrekende boeken en brochures uit, steeds rond de relatie nationaliteitenconflict/socialisme. De bekendste titels zijn de in 1969 verschenen Galgen-pocket Het kolonialisme in Vlaanderen en later verschenen brochures als De multinationals en Vlaanderen of nog Het Brussels separatisme/Le séparatisme bruxellois.

Fons Wolfs, die van beroep electricien was, werkte bij de Hobokense Métallurgie. Hij kreeg er een beroepsziekte en moest stoppen met werken. Toch bleef hij waar mogelijk nog politiek actief. Zijn enorme geesteskracht en de zorgende toewijding van zijn echtgenote, Joske, hebben hem als 'medisch wonder' zoals zijn vriend dr. J. Bockaert hem wel eens noemde, overeind gehouden.

Fons Wolfs is 84 jaar geworden. Zijn lichaam werd, zoals hij het wilde, afgestaan aan de wetenschap.

In een later nummer van Meervoud komen we zeker nog op de figuur van Fons terug.