Nummer 109


Het hart gelucht | september 2005


Rita is geen socialiste meer... (Raf Verbeke)<< Nummer 109

Rita is geen socialiste meer... maar nog altijd sterk politiek geïnteresseerd. Op het startweekend van de Gentse Feesten las ze in "de Zondag" over een actie van Georges Debunne tegen de Europese grondwet in de Bibliotheekstraat.

Op een avond trok ze daarheen. "Om een handtekening te zetten voor Debunne". Voor de jongeren: Georges Debunne is de nu 87-jarige maar nog altijd alerte ex- voorzitter van het ABVV en het EVV (Europees Vakverbond). Al maanden waarschuwt hij vriend en vijand voor de gevaren van de grondwet die in Nederland en Frankrijk bij volksraadpleging verworpen is. Te liberaal. Te weinig sociaal. Te veel vrije markt en op maat van de geldmachten. Om maar te zwijgen over het democratisch gehalte...

Voor zijn verzoek aan het Vlaams Parlement samen met Jef Sleeckx en Lode Van Outrive kreeg Georges Debunne dit jaar de Prijs van de Democratie op Sint-Jacobs. Met dit verzoek willen deze drie grijze panters de muur van stilte doorbreken die in België over de Europese grondwet hangt. Want al wordt deze dood verklaard, stadsgenoot G.V. wenst kost wat kost dat België dit "verdrag tot grondwet" ratificeert zoals men dat geleerd pleegt te noemen. Alsof "tekenen" niet genoeg zegt. Om te tekenen moeten alle parlementen in België het goedkeuren en in het najaar is het de beurt aan het Vlaams Parlement om als laatste zijn zeg te doen.

Onder de slogan "Wij hebben onze zeg niet gehad" verzamelen sympathisanten 15.000 handtekeningen in achter dit verzoek. Waardoor, aldus het reglement van het Vlaams Parlement, de indiener van het verzoek kan gehoord worden in het parlement zelf. Een laat restantje Nieuwe Politieke Cultuur dat, aldus het nieuwe gemeentedecreet dat binnenkort zal worden goedgekeurd, ook in de gemeenten wordt ingevoerd. En laat nu uitgerekend dit petitierecht een van de "grote democratische vernieuwingen"die EU-grondwet de burger schenkt zijn, aldus de Europese herauten.

1 miljoen burgers zouden zich via een petitie kunnen richten tot de EU-commissie met het verzoek een punt op de agenda te zetten. Deze grote democratische doorbraak (die in België zelfs niet in het federaal parlement bestaat) deed een socialistisch voorman ontvallen dat hij, eens de grondwet aanvaard, de boer zou opgaan voor 1 miljoen handtekeningen voor een Europees leefloon. En laat nu uitgerekend dit leefloon het strijdpunt zijn van Georges Debunne... TEGEN de grondwet. Omdat deze in alle zaken van sociale zekerheid en belastingen blijft zweren bij beslissingen bij eenparigheid van stemmen onder de Europese landen. Sinds de uitbreiding van de EU tot 25 landen is die in kwesties als het leefloon politiek uitgesloten.

De Gentse Feesten zouden de Gentse Feesten niet zijn mochten die niet de afspraak zijn om die petitieactie te starten. 10 dagen lang maakte onze stad via de Schelde de band tussen het franse NON en het Nederlandse NEE. Uiteindelijk tekenden de eerste 4000 burgers op de Gentse Feesten het verzoekschrift. Waaronder dus Rita "die geen socialiste meer is maar haar plicht komt doen voor de oude garde".

Rita was vroeger heel actief in een van de socialistische wijkclubs van de stad. Toen volkshuizen en patronnages het leven van de wijk beheersten: delegee van de vakbond, actie voor de Vooruitziende Vrouwen, lid van de partij. Altijd klaar voor het invullen van een belastingsbrief of een helpende hand bij een bouwaanvraag.

Rita heeft een aantal jaar geleden dit sociaal belang in geruild voor een Vlaams belang. Maar voor Debunne wil zij nog wel iets doen! En zeker tegen die grondwet! Want wij als" kleine man" hebben niets te verwachten van dit Europa. Rita gaf een vrijwillige bijdrage voor een exemplaar van de grondwet beschikbaar op de bakfiets in de Bibliotheekstraat die dienst deed als informatiestand van de actie. Tientallen mensen kwamen er naar vragen. Het was de enige plaats in Gent waar een geschreven exemplaar van de grondwet ter beschikking lag voor de burger. Op de infopunten van de stad en de provincie prijkten mooie folders met als titel "70% van de Belgen voor de Grondwet". Betaald door u en mij. Als officiële informatie van de overheid kan dat tellen!

Dit verhaal is maar 1 van de honderden gesprekken die tien dagen lang gevoerd werden voor de bakfiets tussen de affiches met de foto van Georges Debunne. En waarbij 1 zaak naar voor kwam: velen willen hun zeg hebben in zaken zo belangrijk als een grondwet. Maar weinigen weten waarover het gaat!

Nu is uitgerekend dt het argument om in dit land het debat onder het volk uit de weg te gaan en geen volksraadpleging te organiseren: Wie kan 482 bladzijden wetgeving en protocollen begrijpen? Het verhaal van Rita staat nu net symbool voor een andere gedachtegang: hoe kan het volk genformeerd zijn als het zijn zeg niet kan hebben? Net door zijn/haar zeg te hebben ontstaan er meningen.

Meningen die natuurlijk gebaseerd zijn op eigen ervaringen m.b.t. Europa, de wereld zoals gezien in de media, globalisering van de economie en ook de toestand in je wijk, je gemeente, op je werk enz. En vanuit de confrontatie tussen meningen ontstaat de nood aan informatie. 25 Gentenaars namen een exemplaar van de grondwet mee naar huis want ze wilden WETEN wat daar in stond. Hadden we er 100 gehad, die waren ook de deur uitgegaan.

Dat uitgerekend de TEGENSTANDERS van die grondwet die taak van de overheid op zich namen op het "grootste culturele volksfeest van Europa" mag best een van de verrassingen van de voorbije feesten genoemd worden. Wie het verslag van 10 dagen gesprekken wil nalezen, met een dagelijks couplet in het Gents van het gebeuren van de dag incluis, kan dit nalezen op het internet. Het verhaal van Rita is er maar 1 uit. Het is het verhaal van verbittering over de gang van zaken in de wereld. Verbittering die kan doorslaan tot haat. Zijn zeg hebben over fundamentele zaken als een grondwet is de enige weg om dit tij te keren. Het is hetgeen de globalisten vandaag leren uit het wereldverzet tegen de greep van Coca Cola en Uncle Sam op de volkeren. Het is hetgeen dit verzet verbindt met de vorige generaties waar volkshuizen en patronages ruimtes waren waar volksopvoeding de basis was van de politieke macht van het volk.

De actie "Heb Uw zeg" op de Gentse Feesten heeft niet alleen 4000 handtekeningen bijgebracht voor een debat in het Vlaams Parlement en een volksraadpleging. Zij toonde dat wanneer de politiek zich opsluit achter wereldvreemde dikke boeken en verdragen van experts, de straat, net als de wijk, het werk, de school een ideale plaats is voor volksopvoeding en... voor een andere invulling van democratie en politiek.