Nummer 110


Het goede leven | oktober 2005


Politiek correcte cocktails (Bérénice Vaeskens)<< Nummer 110

De redactie van Meervoud vroeg me een invulling te geven aan de rubriek 'Het goede leven' via een cocktailrubriek. Op zich geen slecht idee, maar weer een typische uiting van fallocratische arrogantie: mannen mogen het hebben over goede wijnen of stevige bieren, het zgn. 'zwakke geslacht' mag zich eventjes inlaten met vrouwendrankjes. Maar allez, ik hou ook wel van een stevige cocktail, en het moet gezegd dat er in de Zuidelijke Nederlanden niet echt een cocktailcultuur bestaat. In de meeste Vlaamse schenkhuizen beperkt men zich tot longdrinks zoals Bacardi-cola, Gin-tonic, pisang-orange, whisky-cola, campari-orange of als het een beetje meezit een bloody mary.

Cocktails hebben iets 'zondigs'. Ze worden meestal in louche bars of in hotels ('chambres pour voyageurs') gedronken, zo heet het, maar dat is een misverstand. En tenslotte: cocktails zijn in de eerste plaats psycho-actieve substanties. Dat overlevenden van de ge‹nstitutionaliseerde huiselijke verkrachting, al dan niet gescheiden vrouwen dus, graag nippen aan een glaasje troost, kan geen verwondering wekken. Ook in mijn stamcafé, de Hotsy Totsy in Gent, degusteer ik al eens een cocktail. Toch waren mijn eerste ervaringen met cocktails eerder bedenkelijk.

Als jong-adolescente was ik te gast op een verkiezing van miss-camping aan de kust, met name in Lombardsijde. Deernes van pakweg 15-25 jaar werden er te grabbel gegooid aan de zondige blikken van cocktaildrinkende en boerende walgelijke varkens en gekeurd op hun taille, hun borstomtrek en hun billen. Als ik er nu nog aan denk keert mijn maag nog steeds. Op vakantie in Italië was het nog erger: daar kwam ik terecht op een verkiezing van Miss In Gambissima (zoiets als 'miss billen'), ik geloof dat het in Rimini was. Maar dat is al een tijdje geleden. In de buurt van de Loire zag ik een affiche voor de verkiezing van Miss Rabarber. En in Oostduinkerke was ik ooit getuige van de vernederende electie van 'Mieke Garnaal'. De druivenkoningin van Overijse heb ik eilaas nooit ontmoet, maar ik kan me al voorstellen wat zo'n vrouwonterende verkiezing betekent voor een onschuldig slachtoffer van deze wrede mannenmaatschappij. Ik was bovendien helemaal ondersteboven toen ik vernam dat ook in de Baskische Club, de voorloper van het Vlaams Huis in Brussel, ooit een 'miss sympatia' verkozen werd, en dat Meervoud-columnist Hendrik Carette, die prat gaat op zijn wansmakelijk foto-archief, in de jaren tachtig deel uitmaakte van de jury van Miss Belgique Nue. Een brug te ver dus.

Maar goed, deze rubriek gaat eigenlijk in de eerste plaats over cocktails, en daar wil ik het bij houden. Het is helemaal geen pleidooi voor alcoholisme, een trouwens politiek niet-correcte uitdrukking: beter is 'voorstander van een alternatieve soberheid'. En dan wil ik wel een aanrader geven voor al die male chauvinist pigs van de beruchte miss-jury's. De cocktail die ik hen wil aanraden is makkelijk aan te maken, maar is eerder een soort morning-after cocktail, de onvolprezen Bull Shot. Het gaat om een heuse corpse-reviver, een deugddoenertje na een braspartij waar het mannelijke gedeelte van onze bevolking, jammer genoeg ook in Vlaanderen, zo tuk op is. Maar ook mijn vele vriendinnen bevelen het aan, 's morgens voor hun cosmetische intensificatie (een politiek correct woord voor het eerder onnozele 'maquillage').

Ziehier het recept: 1/10 citroen- of limoensap, 3/10 rundsbouillon, en 6/10 vodka Absolut (mag ook andere vodka zijn natuurlijk, maar er is geen Max Havelaarproduct dat me direct te binnen schiet), een scheutje tabasco en twee scheutjes Worcestershiresaus (Lea & Perrins), zout (eventueel selderzout of grof zeezout) en cayennepeper. Veel ijsklontjes toevoegen om het hoofd koel te houden. Eenvoudig te mixen, en naar het schijnt (ik spreek hier uiteraard niet uit eigen ervaring) is het een zeer efficiënte cocktail tegen het klassieke maandaggevoel, het zich appelig voelen of gewoon tegen een ordinaire kater. Een stevig opkikkertje dus, en best stimulerend.

Nu ik er aan denk, mijn vele vrienden en vriendinnen vegetariërs en veganisten kunnen de rundbouillon eventueel vervangen door vleesvervangende sojaproducten.

Volgende maand kom ik met een meer klassiek cocktail-recept.