Nummer 134


| februari 2008


Walter Luyten begraven (Jan Wieërs)<< Nummer 134

Onder een trieste wolkenhemel hebben we begin februari in Berlaar Walter Luyten de laatste eer bewezen.

In een emotievolle viering, waarin een priester voorging die Walter écht gekend had, en waarin tussendoor door Lode Dieltiens prachtige Vlaamse liederen op het orgel gespeeld werden namen we afscheid van "Walter van Balder". De priester noemde bij het overlopen van zijn leven zelfs de moppen waarvan de Limburgers meestal het slachtoffer waren. De prachtige stem van de Baskische zangeres Maite Idirin vulde de haast eindeloze offergang op met liederen waarvan "Agur Jauna" wel het hoogtepunt vormde! Op het gedachtenisprentje stonden twee foto's. Op de eerste: Luyten als "Luyten". Met zijn pet en met zijn licht - spottend lachje; op de tweede Walter, zoals hij zichzelf nooit voor mogelijk had gehouden: gedecoreerd! Maar dit was een erelint waarop hij terecht zéér fier mocht zijn: Het "Cross of Commander of the Order for Merits to Lithuania" - "Het Kruis van verdienste voor Litouwen". Toen deze Baltische staat zich in 1991 onafhankelijk verklaarde ging Luyten hen eren. De "great dictator" rolde nog met tanks door de hoofdstad Vilnius terwijl op hetzelfde ogenblik Luyten er het Parlement toesprak! Dit waren de Litouwers niet vergeten! Een prentje kan geen fotoalbum worden, maar er is nog een andere memorabele foto van Luyten in omloop. Zij verschijnt regelmatig in Baskische publicaties: Walter Luyten en Willy Kuijpers op Paasdag - Dag van Het Vaderland - in 1975 - voor de Andra Mari-kerk in de historische stad Gernika. Zij waren, enigszins "verkleed" als priesters (in "clergyman") door de 'omsingeling' van de Guardia Civil geraakt. Terwijl Willy een Europese, een Vlaamse en een (op dat ogenblik nog verboden) Baskische vlag toonde begon Luyten (voor de énige keer in zijn leven) aan een toespraak die geen twee zinnen zou duren! Meteen werden ze door de Guardia Civil bij de kraag gegrepen. Ze hadden geluk dat Willy Kuipers volksvertegenwoordiger was. Hierdoor bleef het bij enkele klappen waarna ze uit het land werden gegooid. Het had véél erger kunnen zijn. Kort voordien had de Baskische onafhankelijkheidsorganisatie, ETA, twee Guardia's geliquideerd en dan waren ze steeds erg "nerveus"! De arrestatie en de "uitzetting" vond plaats onder het bevel van Antonio Tejero, de man die in 1981 schietend het Congres binnen viel en zo de (mislukte) Staatsgreep begon.

Na de dienst kwam N-VA - voorzitter Bart De Wever aan het woord. De Wever haalde een aantal anekdotes boven. Zo, waar Luyten toenmalig Spaans Regeringspresident, Felipe González verrot schold en hem beschuldigde van misdaden tegen het Baskische Volk. González noemde Walter daarop "die Belgische volksvertegenwoordiger" die sprak als "een kip zonder kop". Luyten nam prompt "kip-zonder-kop" als geuzennaam aan maar protesteerde tegen de scheldnaam "Belgisch"! (González eindigde later, ei zo na, in de cel als organisator van daden van staatsterrorisme tegen het Baskische Volk!)

Bart beëindigde zijn toespraak met een parafrase van de laatste zin van de tekst op het graf van Jon Paredes Manot, "Txiki" in Zarautz (door Franco geëxecuteerd): "Walter, je bent de wind van de vrijheid!"

Na de N-VA-voorzitter kwam de burgemeester van Berlaar aan het woord. Ook hij had Walter gekend hoewel die nooit op hem gestemd had... Tot slot sprak ook nog de schoonbroer van Walter.

Op het einde van de dienst werd het Gebed voor Het Vaderland gezongen. Voor een buitenstaander mag het vreemd klinken dat vrijwel iedereen meezong hoewel er geen tekst voorhanden was:

Heer, laat het prinsenvolk der oude Nederlanden Niet ondergaan in haat, in broedertwist en schande Maak dat uit de oude bron nieuw leven nogmaals vloeit Schenk ons de taaie kracht om fier, vol vroom vertrouwen Met nooit gebroken moed ons land herop te bouwen Tot statig als een eik voor U ons volk herbloeit.

Afgesloten werd met de Vlaamse Leeuw.

Agur eta Ohore, Walter jauna! Tot ziens en alle eer, Mijnheer Walter!