Nummer 135


Omslag | maart 2008


Wat met Brussel, Gravensteen-vrienden? (Julien Borremans)<< Nummer 135

De 'Gravensteengroep' slaat in haar analyse nagels met koppen. De huidige Belgische status-quo is onaanvaardbaar. Haar betoog blinkt helaas ook uit in 'stram' denken: de uitgesproken negatie van de Belgische constructie vormt de boventoon, maar welk (onafhankelijk?) Vlaanderen zal morgen de woelige internationale wateren trotseren? Terecht doen de Gravensteen-vrienden er het zwijgen toe. Wegens gebrek aan eensgezindheid zou de groep binnen de kortste keren als een zeepbel uit elkaar spatten. Onderhuids leeft bij de groep het verlangen naar meer Vlaanderen, maar over de dosis verschillen de meningen, laat staan over de toekomst van Brussel. Als er geen duidelijk antwoord komt op de plaats van Brussel in het Vlaamse plaatje, blijft het worstelen met de geloofwaardigheid.

Vermeersch was in het praatprogramma Phara duidelijk: 'Als Vlaanderen onafhankelijk wordt, dan is dat zonder Brussel.' Kortzichtig. Een Vlaamse staat zonder Brussel is sociaaleconomisch en internationaal politiek een bijzonder slechte zaak voor zowel Vlaanderen als Brussel. In dat geval dreigt Vlaanderen uiteen te vallen in een aantal folkloristische baronieën: het hertogdom Antwerpen met eromheen het oude graafschap Vlaanderen. Ook Brussel gaat bittere tijden tegemoet. Het prestige waarop de heerschappij van de Franstalige burgerlijke klasse in Brussel is gebaseerd, staat niettemin al lang in geen verhouding meer tot haar reële economische macht en steekt schril af tegen haar falen om voldoende welvaart te garanderen voor de Brusselaars. Brussel heeft Vlaanderen nodig om er sociaaleconomisch weer bovenop te komen.

Brussel vormt een integraal deel van de bredere structuur die Vlaanderen heet. Brussel, Antwerpen, Gent, Mechelen, Aalst en Leuven vormen zichtbaar één immense conurbatie. Brussel vormt in elk opzicht de economische hoofdstad, het kloppende hart van Vlaanderen. Brussel en Vlaanderen vormen één onscheidbare sociale en economische entiteit, en die wordt best als één geheel bestuurd. Als Brussel aan een Vlaamse staat wenst te participeren, dan is Vlaanderen beter af om in een ernstig heringerichte Belgische constructie te blijven.

Brussel vormt immers 'ons' venster op de wereld. Brussel is de toetssteen voor een democratische en open Vlaamse gemeenschap. Brussel - met zijn veelheid aan talen, etnieën en culturen - vormt dan ook een gedroomde leerschool voor een democratische Vlaamse gemeenschap. De Vlaamse gemeenschap is geen burcht, maar een brug. Geen statistische feitelijkheid, maar een levend en groeiend project, waartoe zeker Brussel behoort. Het beeld van de imposante burcht verzinnebeeldt wonderwel de defensieve uitstraling van het Gravensteen-manifest. Jammer.