Nummer 148


Standpunt | juni - juli 2009


Nostradamus (Mireille Leduc)<< Nummer 148

Karl Popper had het al door. Humane wetenschappers zijn niet te betrouwen. Zij hebben nogal wat moeite met begrippen als falsificatie. Daarom hebben zij dikwijls meer weg van orakels dan van wetenschappers. Hij dacht natuurlijk vooral aan marxisten en psychanalysten, die in zijn tijd dachten zowat de hele geschiedenis te kunnen uitleggen... vooral die geschiedenis die er nog niet gekomen was. Met "sociale wetenschappers" liep hij helemaal niet hoog op. In de eerste helft van de twintigste eeuw hadden een hoop leerling-tovenaars het immers in hun hoofd gehaald dat de maatschappij maakbaar was. Enkele miljoenen mochten deze experimenten betalen met hun leven.

Maar Poppers bezwaren waren ook methodologisch. Hij had wellicht meer vertrouwen in de glazen bol van Madame Blanche dan in de sociale wetenschappers.

Waarschijnlijk zou het spektakel dat een reeks politieke wetenschappers de afgelopen weken in dit land opgevoerd hebben de filosoof niet dadelijk op andere gedachten brengen. Normale mensen lachen zich dan ook een breuk bij dit schouwspel.

Want het is best vermakelijk. Misschien kan de staatsomroep deze wijze heren opvoeren om een eeuwigdurende sitcom te bevolken. Want geef toe, je moet het maar kunnen. Tussen verschillende verkiezingen laat je allerhande peilingen uitvoeren. Intussen kent iedereen de waarde van die peilingen, maar iedereen doet er lustig aan mee. De "wetenschappers" in de eerste plaats, want do komen zijn nog eens op de buis, en komen er wat centen binnen. De weldenkende pers ook, want die krijgt de buis en het papier vol. De heren en dames politici natuurlijk ook. Die vertellen dat zij zich niets van die peilingen aantrekken. Maar dat zij toch tevreden zijn als zij vooruitgaan.

Intussen gebruiken de politieke "wetenschappers" die sacrosancte peilingen om hun eigen verhaal te verkondigen. Op een loffelijke uitzondering na bezingen zij dan de lof van allerhande belgicistische constructies, zoals de federale kieskring, samenvallende verkiezingen en gelijklopende coalities. Dat je nergens ter wereld dergelijke nonsens vindt, is een detail. Volgens hun grondige studies wil de kiezer dat.

Na de verkiezingen verandert het verhaal. De dames en heren politici zijn maar al te tevreden dat de peilingen er nog maar eens naast zitten. Altijd vinden zij wel een of andere peiling die nog slechter was dan de uitslag. Allemaal winnaars dus. Dan moet het toch wel heel makkelijk zijn een regering te vormen.

De wetenschappers zitten er ook niet beteuterd bij, zoals je zou kunnen verwachten als een resultaat uit de bus komt dat nogal in strijd is met hun zoete wensdromen. Deze verkiezingen brachten ons een nieuwe variante op het verhaal van de "domme kiezer". Nu wist een schriftgeleerde te vertellen dat sommige kiezers niet wisten waarvoor zij gestemd hadden. Dat is nu iets dat je je misschien kan voorstellen bij onze machtspartijen bij uitstek, maar toch niet bij een partij die hij even tevoren met het vermaledijde epitheton "one-issue" partij. Kort gezegd: diegenen die voor de Vlaams-nationalisten hadden gestemd, waren in feite ook belgicisten. De hooggeleerde professor had daarvoor grondig onderzoek gedaan. Op de markt. Misschien kan hij zijn volgend onderzoek in 't Hof van Commerce of de Sportwereld doen. Dan kunnen wij ook eens onze analyses geven. Maar hij had dus gelijk.

Naar het schijnt heeft Nostradamus ook 9/11, de aanslagen op Johannes-Paulus II en nog zo een paar stunts voorspeld. Vertelt men nu.