Nummer 149


Het goede doel | september 2009


Solidair met Doel, nu meer dan ooit (Jef Nyssen)<< Nummer 149

Op zondag 30 augustus trokken vele honderden mensen naar Doel om de inwoners een hart onder de riem te steken in hun strijd tegen de Vlaamse regering. Een strijd van David tegen Goliath, maar die de moeite waard is om voor te vechten. Staat Doel immers niet symbolisch voor het Vlaanderen dat de Vlaamse regering voor ogen heeft? Eens te meer bleek dat de Doelenaars er niet alleen voor staan en wat de kracht van solidariteit kan betekenen. Die dag voelden alle aanwezigen zich Doelenaar.

Na de woorden van Frie Lauwers (KunstDoel vzw), Wim Van Hees (Ademloos vzw) en dorpsdichter Frank De Vos werden ook de bekende politieke partijen vooraf uitgenodigd om hun standpunt te komen vertolken. CD&V, Open VLD en LDD stuurden hun kat. De andere partijen werden vertegenwoordigd door Bert Anciaux (Sp.a, ingezonden tekst), Annemie Charlier (arrondissementeel voorzitter N-VA-Waasland), Barbara Pas (Vlaams Belang), Jos Stassen (Groen!) en Nelly Maes (SLP).

Doel moet blijven tot wanneer het weg moet

Opvallend is dat het voor bijna alle partijen onmogelijk blijkt te zijn om openlijk voor het behoud van Doel te pleiten. De meesten, inclusief Sp.a, Vlaams Belang en de 'dissidente' stem van N-VA-Waasland, trachtten de gemoederen te sussen en het gezicht van hun partij te vrijwaren door te zeggen dat het woonrecht verlengd moet worden, maar dan enkel tot wanneer het contract voor het nieuwe dok officieel ondertekend wordt. Dit houdt eigenlijk in dat Doel moet blijven tot wanneer het weg moet en dat hiermee het probleem slechts opnieuw uitgesteld wordt. De Sp.a liet zelfs uitdrukkelijk weten dat ze "loyaal het standpunt [blijft] verdedigen dat Doel moet verdwijnen indien het nieuwe dok aangelegd wordt. Die keuze is in het verleden door verschillende partijen gemaakt. Indien de haven een bijkomend dok nodig heeft, dan zal Doel verdwijnen."

Uiteindelijk slaagde vooral Nelly Maes erin het publiek te begeesteren met een vurig pleidooi om het polderdorp te behouden. Na de toespraken ontrolde het Lierse KunstKater-collectief een 50 meter lang spandoek op de dijk.

Solidariteit

Tot slot kreeg Doel ook steun van een vertegenwoordiger van het Nederlandse dorp Ruigoord, waarvan het bestaan jaren geleden ook bedreigd was maar dat uiteindelijk toch kon blijven overleven, en de Deense vrijstad Christiania die ervoor pleitte om Doel als sociaal experiment te behouden. KunstDoel is eveneens begonnen met het inzamelen van 15.000 handtekeningen om spreekrecht te krijgen in het Vlaams Parlement.

Het is eens te meer duidelijk geworden welke weg de meerderheidspartijen in de Vlaamse regering met Vlaanderen willen inslaan. Bovendien werd er nog steeds niet aangetoond dat het dok waarvoor Doel moet wijken economisch noodzakelijk en zelfs leefbaar is, laat staan in deze periode van economische crisis.

'Veiligheidsredenen'

Intussen blijft de sloop van huizen in het dorp ongehinderd doorgaan, al te vaak onder het mom van veiligheidsredenen of omdat de woonplaatsen niet zouden voldoen aan veel te strenge en absurde regels. Dat er af en toe een normaal huis tegen de vlakte gaat omdat het 'per vergissing' werd gesloopt, gelooft al lang geen kat meer. Bovendien is Doel nog steeds officieel woongebied en rest de vraag of de gemeente niet net de verplichting heeft om de bouwvallige huizen te herstellen in plaats van ze botweg af te breken.