Nummer 18


Sociale zekerheid | april 1996


Vlamingen mogen niet weten hoeveel ze afstaan (Thomas Du Plessis)<< Nummer 18

Houden jullie ze arm, dan houden wij ze dom ! Terug naar de 19de eeuw en een anti-volkse coalitie van kerk en kapitaal? De onverteerbare stellingname van madame Bea Cantillon over (on-)duidelijkheid inzake transferten in de sociale zekerheid lijkt er in elk geval sterk op.

Op een hoorzitting voor de Commissie Staatshervorming van het Vlaams Parlement stelde Beatrijs boud dat teveel duidelijkheid over de transferten in de sociale zekerheid zal leiden tot minder solidariteit. Dat het daarbij gaat om meer dan 100 door Vlaamse mieren zuurverdiende miljarden die jaarlijks zonder enige verhaalmogelijkheid naar vrolijke Waalse krekels vloeien kan deze dame blijkbaar niet deren. Vraag is of die gang van zaken nog wel als 'solidariteit' bestempeld kan worden.

Het zal je wel een zorg wezen als dubbel (miljoenen-)verdiener. Dame Cantillon staat immers niet alleen aan het hoofd van het Centrum voor Sociaal Beleid in Antwerpen, maar is ook senator voor de CVP, de partij die de Vlamingen steeds weer paait met talloze beloften en ze dan evenveel keren een neus zet.

Cantillon haalde in bedekte termen overigens ook uit naar de 'eigen volk eerst'-stelling . "Ik ga ervan uit dat wie opkomt voor de splitsing van de Sociale Zekerheid en een onderhandelde solidariteit dat ook meent. Maar er zijn er ook bij van wie de eis tot doorzichtigheid verdacht klinkt". En dat is dan weer een 'weg-met-ons'-idee die geen Vlaming hoeft te slikken.

Vlamingen moeten weten dat zij meer bijdragen aan het SZ-stelsel dan dat zij eruit terug krijgen. Het kan nooit genoeg herhaald worden dat het gemiddeld inkomen van de Vlamingen 12,5% hoger ligt dan dat van de Walen maar dat het verschil na de 'herverdeling' via de SZ nog maar 0,5% bedraagt. Overigens heeft Cantillon in de Vlaamse Onderzoeksgroep Sociale Zekerheid 2002 aan de hand van een simulatiemodel gevonden dat zonder transferten Wallonië zo... arm zou worden als Griekenland. De armoedegraad zou immers toenemen van 8 tot 17% en daarmee vier keer hoger liggen dan in Vlaanderen.

Spijtig voor Wallonië en... voor Vlaanderen. Zonder die transferten zou de armoedegraad in Vlaanderen practisch tot nul kunnen herleid worden. Of het 'overschot' zou aangewend kunnen worden om arbeidsplaatsen te creëren o.m. in de 'zachte' welzijnssectoren...

Maar Bea Cantillon heeft naar een dergelijke redenering geen oren. Zij kan het wel eens zijn met het wegwerken van de "zeer kleine" onrechtmatige transferten, en daarvoor is geen splitsing nodig. Overigens staaft haar 'studie' de 'rechtmatigheid' van de transferten met evoluties die men niet in de hand heeft. Wallonië heeft een andere leeftijdsopbouw van zijn bevolking dan Vlaanderen, er is minder werkgelegenheid en de pensioenen liggen er hoger omdat de lonen in het verleden hoger waren dan in Vlaanderen. Dat Wallonië minder bijdraagt aan de SZ is rechtmatig want te wijten aan de kleinere actieve bevolking. De hogere tewerkstellingsgraad in Vlaanderen en de hogere lonen daar zorgen dan nog voor een extra 'bijdragedeficit'.

Dat al haar 'argumenten' ook in de andere richting gehanteerd kunnen worden had Cantillon blijkbaar niet door. Dat bleek wel zeer duidelijk op de bijeenkomst, enkele dagen later in Antwerpen, van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid. In een mum van tijd slaagden professor Ponette en dr. Peeters erin de grote zaal van De Singel te vullen met Vlamingen die de zaak wèl begrijpen. En die de initiatiefnemers voor de splitsing van de SZ met onderhandelde solidariteit, een flinke steun in de rug kwam geven.