Nummer 199


Diplomatiek Commentaar | september 2014


Naar de nucleaire regering-Peeters (Mark Grammens)<< Nummer 199

Als de eertijds in Vlaanderen zo krachtige “vredesbeweging” nog iets voorstelt, dan maakt zij het leven zuur voor de Belgische regeringPeeters en dan zorgt zij ervoor dat de aanwezigheid van kernwapens in Vlaanderen wellicht het belangrijkste thema van de volgende verkiezingen wordt (die vermoedelijk geen vijf jaar op zich zullen laten wachten). Er is wel reden om te twijfelen aan de huidige kwaliteit van de Vlaamse “vredesbeweging”. Op 18 september gaan de Schotten naar de stembus om zich uit te spreken over de eventuele onafhanke lijkheid van hun land. Welnu, een van de voornaamste programmapunten van de zelfstandigheidspartij (Scottish National Party)is het kernwapenvrij maken van Schotland. In hun land ligt momenteel vrijwel de hele voorraad aan kernwapens van Groot-Brittannië opgeslagen, en bevindt zich de thuishaven van de met kernwapens uitgeruste Britse onderzeevloot. Die wapens moeten weg als Schotland onafhankelijk wordt. Toch een enorme omwenteling, zou men zo denken. Maar hebt u één van de Vlaamse vredesbewegingen horen pleiten voor steun aan het Schotse independentisme? Jammer maar helaas, ik ook niet. Zou het kunnen dat hun afkeer van volksnationalistische strekkingen groter is dan hun afkeer van kernwapens? Volksnationalisme is niets anders dan het door de Verenigde Naties erkende etnisch zelfbeschikkingsrecht der volkeren, de ideologische grondslag van anti-kolonialisme en anti-imperialisme.

Maar dit terzijde. De regering die in België in de maak is, heeft als het ware terloops beslist om tijdens deze legislatuur de huidige F-16 straaljagers van het Belgisch leger te vervangen, en een bestelling te plaatsen voor 40 vliegtuigen van een nieuw type, de F-35 van de Amerikaanse militaire reuzenfirma Lookheed Martin. Er is hier en daar enig protest gerezen tegen de duurte van dit toestel: aan de bestelling hangt een prijskaartje van tenminste 6 miljard euro, genoeg – zo wordt hier en daar gezegd – om de armoede in dit land uit te roeien. Anderen vragen zich af of de F-35 wel een goede keuze is. In Nederland, waar men 38 gevechtsvliegtuigen van dit type wil bestellen, besluit Marc Chavannes in NRC Handelsblad (1 maart) een analyse van het vraagstuk met de woorden : “Deze veelzijdig bedoelde straaljager lijkt verouderd voordat hij in bedrijf wordt genomen”. Andere commentatoren herinneren terloops aan de gewoonte van militaire vliegtuigbouwers om legeroversten en politieke partijen die hun producten afnemen, ruiterlijk te bedenken met geschenken en commissielonen (“smeergeld”). Echter, het thema dat ons zou moeten bezighouden, is dat de F-35 alles bij elkaar een klein miljard euro duurder zal uitvallen dan normaal omdat dit vliegtuig voor de “Belgische markt” zal worden uitgerust met de nodige apparatuur voor het vervoeren en eventueel droppen van kernwapens. De nieuwe F-35 wordt dus vanuit Kleine Brogel de wereld ingestuurd met een lading van de zich daar bevindende kernwapen en zal over middelen beschikken om deze kernwapens in te zetten en zodoende bij te dragen tot de vernietiging van de mensheid. De F35 is het enige type straaljager dat de laatste (“gemoderniseerde”) soort van door Amerika vervaardigde kernwapens kan dragen. De beslissing om de F-35 aan te kopen hangt derhalve rechtstreeks samen met een reeds door de regering Leterme (van lopende zaken) besliste en door de regering-Di Rupo uitgevoerde installatie van een nieuwe reeks kernwapens in Kleine Brogel. Door het opslaan van nieuwe kernwapens in Vlaanderen werd de aankoop van de F-35 vrijwel onvermij delijk. Meteen maakt de betrokkenheid van de regering-Di Rupo daarbij het de socialistische partijen van België zo goed als onmogelijk om de militaire politiek van de aanstaande regering-Peeters ter discussie te stellen. Denk vooral niet dat er geen oorzakelijk verband zou zijn tussen de beslissingen van de vorige regeringen (Leterme en Di Rupo) en die van de nieuwe regering.

“Het behoud van een nucleaire taak voor het Belgisch leger dringt een keuze voor de F-35 op,” aldus De Standaard (30 januari). Noteer dat Nederland, dat reeds 38 F-35 vliegtuigen heeft besteld, de nucleaire dragersoptie van deze vliegtuigen heeft geschrapt. De Belgische F-35 zal dus kernwapens bevatten, de Nederlandse niet. Hebben we reden tot fierheid in Vlaanderen? Het verschil tussen beide landen toont aanschouwelijk aan hoe leugenachtig de argumenten van lieden als Defensieminister De Crem zijn, als ze ter verdediging van hun beleid zogenaamde “NAVO-verplichtingen” inroepen. Al meer dan een halve eeuw proberen we duidelijk te maken dat er geen “NAVO-verplichtingen” bestaan. Zeker, de deelnemende landen nemen verplichtingen op zich, maar dat doen ze vrijwillig. Het gaat dus om “verplichtingen” die ze zichzelf opleggen. Dean Acheson, die voor Amerika het Atlantisch Pakt onderhandelde en ondertekende (1949), schrijft in zijn memoires (“Present at the Creation”), dat hij namens de Verenigde Staten zijn veto heeft gesteld tegen het opnemen van “verplichtingen” in de tekst van het pakt, omdat hij dit nooit door de Amerikaanse Senaat goedgekeurd zou krijgen: Amerika behield zichzelf het recht voor om in Europa slechts daar eventueel militair tussenbeide te komen waar dit noodzakelijk werd geacht voor de verdediging van Amerikaanse belangen. Het moment waarop België beslist om een aanzienlijke bijdrage aan de nucleaire bewapeningswedloop in de wereld te leveren en zijn “defensie” grotendeels op kernwapens te baseren, is bewust gekozen. Vandaag zijn immers “macht en geweld weer helemaal terug in de intenationale politiek” (Karel Verhoeven, in De Standaard, 25 augustus), en bereiden “regeringen hun burgers voor op het gevecht” (met Palestijnen, jihadisten in het Nabije Oosten, met Rusland vermoedelijk in het Europese Oosten). Plotseling lijken we wel omringd door vijanden, en valt alles samen om een angstcomplex te creëren: de weer aanzienlijker immigratie, de onopgeloste economische crisis (de Europese Unie telt 26 miljoen werklozen), en nu bedwingen zelfs opiniemakers hun primitiefste driften niet meer. Dat gaat van een Pools minister van Buitenlandse Zaken, Sikorsky, die waarschuwt (volgens De Standaard, 3 mei) “dat we het idee achter ons moeten laten dat een nieuw conflict in Europa ondenkbaar is”, tot een Jan Segers, die in Het Laatste Nieuws (28 augustus) meent dat, als sancties (tegen Rusland) niet helpen, dan “als het echt moet, met geweld” zal worden opgetreden. Een kernwapenland als Rusland bedreigen met geweld? En derhalve het uitdagen om als antwoord, met één welgemikte aanval heel Vlaanderen te zien verdwijnen van de aardbodem?

“Het bloed spat van het beeldscherm”, aldus Simon Rozendaal in Elsevier (23 augustus), zoals vaak goed voorbereid door de judeo-kapitalistische invloed in de media die ervoor zorgen dat telkens als het voor de Amerikaanse belangen goed uitkomt, de wereld in een sfeer van angst gedompeld wordt, die begint met een aanval op de Palestijnen. “Vrede vergt vastberadenheid,” zegt de socialistische minister van Buitenlandse Zaken van Nederland, Frans Timmermans (in NRC Handelsblad, 5 augustus), ja, maar tot op welke hoogte? Hoe dubbelzinnig toch: het klinkt redelijk, dat van die vastberadenheid, maar ze kan evengoed de voorbereiding zijn op een oorlog. Oorlog met gebruik van de kernwapens die klaarliggen in Kleine Brogel en die er straks niet alleen maar zullen liggen maar ter beschikking zullen staan van de Belgische overheden, die de vliegtuigen F-35 zullen hebben besteld en aangekocht.

Winston Churchill zei dat kernwapens het lot van de mensheid buiten menselijke controle plaatsen (the bomb would carry mankind outside the scope of human control). Meer dan vijftig jaar lang hebben de knapste strategen van de wereld nagedacht over hoe je een kernoorlog kunt voeren. Maar ze hebben het antwoord nooit gevonden. Een kernoorlog is namelijk geen oorlog. Het is de collectieve zelfmoord van een hopeloze mensheid, en om die reden is het aanmaken en het bezit van kernwapens van een kosmische immoraliteit. Dat is het lot waartoe de gewetens van de Vlamingen worden veroordeeld door de Belgische regering in wording, tot stand gebracht door CD&V, VLD en N-VA. Alleen al het bestaan van kernwapens vormt een fundamentele bedreiging van de mens, waar hij zich ook bevindt en wie hij ook mag zijn, oneindig veel bedreigender dan alles wat men kan bedenken om hem uit zijn evenwicht te slaan en tot irrationeel haatgedrag aan te zetten.

Mark GRAMMENS