Nummer 219


Actueel | september 2016


De griezel van de EU wordt "bankster" (Miel Dullaert)<< Nummer 219

De griezel van de EU wordt “bankster”

Ex- EU voorzitter J.M. Barroso naar Goldman Sachs


Het is een oud verhaal. Politici of topbureaucraten maken na hun loopbaan de overstap naar grootbanken, pensioenfondsen, multinationale industrie, enz… Talrijk zijn de namen die de overstap naar het rijkelijk betaalde pluche hebben gemaakt. Soms is de ene overstap al wat pikanter dan de andere. Zeker de overstap van de vroegere EU- Commissievoorzitter José Manuel Barroso naar één van, zoniet de machtigste Amerikaanse bank: Goldman Sachs. Het werd in juli jl. bekend en veroorzaakte golven van verontwaardiging.


Volgens het Corporate Europe Observatory hebben 9 van de 26 leden van de gewezen Europese Commissie onder voorzitterschap van de Portugees José Manuel Barroso, die in het najaar 2014 werd afgelost, hun blijde intrede gedaan in de bestuurderssalons van grote bedrijven. Zoals de man van Berlare, Karel De Gucht, die nu niet alleen tijd heeft voor het onderhoud van zijn wijngaard in Toscanië, maar ook bestuurder is geworden bij Proximus en bij de staalgigant ArcelorMittal. Een ander bekend voorbeeld is de Nederlandse liberaal Neelie Kroes, die ooit bij haar aantreden zei dat ze nooit de overstap zou doen naar een bedrijf. Toen ze recent in een tv-interview geconfronteerd werd met die uitspraak en haar mandaten die ze opgenomen heeft bij de Amerikaanse wildwest taxidienst Uber en de Amerikaanse bank “America Merrill Lynch” brak ze het tv-interview af. Ook sociaaldemocraten kennen er wat van. Wijlen eurocommissaris, en ooit SP- voorzitter, Karel Van Miert stapelde de bestuursmandaten op. Hij zetelde in Belgische bedrijven als de Afga- Gevaert groep, de Persgroep, Solvay en Sibelco, Philips,…

De overstap van J.M. Barroso is pikant. Het gaat om een gewezen voorzitter van Europese Commissie gedurende tien jaar (2004-2014). En dat in een turbulente periode van de oorlog in Irak (2003), die hij publiek steunde, en de grote bankencrisis van 2008. De bank waar hij nu zijn diensten gaat aanbieden is de Amerikaanse Goldman Sachs. Het is een monsterbank met een slechte reputatie. Ze beweegt eigenlijk in sfeer van quasi witteboordencriminaliteit en was mede de spin in het netwerk van de financiële crisis van 2008. De bankiers van Goldman Sachs staan erom bekend hun klanten te beschouwen als “muppets” die zoveel mogelijk moeten opgelicht worden. Ondermeer door hun rol In Griekenland waar ze de overheidsrekeningen hielpen vervalsen om Griekenland koste wat kost toch in de eurozone te krijgen. Met de gevolgen die we inmiddels kennen.

 


Deze organisatie is als een octopus die zijn vangarmen uitspreidt aan de top van de Europese Unie. Zij is hèt symbool van een rot bankensysteem –dixit Prof. Paul De Grauwe. Vele strategische posten had en heeft ze in handen, zodat de EU niks doet tegen haar belangen. Herinner U de Italiaan Mario Monti. Hij was een topdirecteur van Goldman Sachs in New York. Hij werd lid van de Europese Commissie (1995-2004) en nadien eerste minister van Italië. We verwijzen naar een andere Italiaan: Romano Prodi, topman van Goldman Sachs, nadien voorzitter van de Europese Commissie (1999-2004) en eerste minister van Italië. Herinner U Lucas Papademos, topdirecteur van Goldman Sachs, ex-voorzitter van de Griekse Nationale Bank, bestuurslid van de Europese Centrale Bank (ECB) en nadien korte tijd de niet- verkozen eerste minister van Griekenland in de jaren negentig. De eerste man in de Bank of Engeland is Mark Carney, een gewezen topmanager van Goldman Sachs. Tijdens de bankencrisis van 2008 was Henk Paulsen minister van Financiën in de VSA, ook een ex manager
van Goldman Sachs. Als kers op de taart heeft Goldman Sachs in de EU vandaag een ex-directeur van Goldman Sachs-Europa als voorzitter van de Europese Centrale Bank in Frankfurt, de heer Mario Draghi.


Met dit alles voor ogen kan men moeilijk aan de verleiding weerstaan te denken dat de Europese Unie simpelweg een vazal is van de financiële macht van Goldman Sachs en bij uitbreiding het Amerikaans imperium. Goldman Sachs in Wall Street behoort, samen met de CIA, FBI en het Pentagon, tot de zogenaamde deep state in de VSA. De echte machthebbers die nooit verkozen worden. Wie de film terugrolt naar de jaren vlak na het einde van de tweede wereldoorlog ontdekt dat die collusie tussen Amerikanen en de Europese Unie niet zo denkbeeldig is. In eurofiele middens worden de heren Robert Schuman en Jean Monnet als de aartsvaders van de Europese eenmaking gezien. Er werden pleinen en straten naar hen genoemd. Het waren beiden Franse, conservatieve politici. Robert Schuman was vlak na de oorlog minister van Buitenlandse zaken in Frankrijk. De zogenaamde Schumanverklaring zette de toon in de Frans- Duitse verzoening die stap bij stap zou leiden tot de Europese Gemeenschap v oor Kolen en Staal (EGKS), nadien de Europese Economische Gemeenschap (EEG) en nu de Europese Unie (EU). Uit studies en gedeclassificeerde documenten in de Verenigde Staten blijkt dat deze verklaring werd opgesteld door het kabinet van de Amerikaanse staatssecretaris Dean Acheson op een ontmoeting in Foggy Bottom- Washington. Het was de administratie van de president Harry Truman die de Fransen bijna dwong tot een modus vivendi met de Duitsers. Om de weerbarstige Fransen leiders in september 1950 over de streep te trekken dreigde Truman ermee de VS- Marshall- hulp voor Europa in te trekken. Naast Robert Schuman wordt ook Jean Monnet als een van de aartsvaders van de Europese eenmaking gezien. Hij was de kabinetschef van R. Schuman. Het was tot nu toe weinig bekend dat Jean Monnet het grootste deel van zijn leven heeft doorgebracht in de Verenigde Staten. Hij diende in de oorlogsjaren als de ogen en oren van president Franklin Roosevelt. Generaal Charles De Gaulle die later de Franse president werd, zag in Jean Monnet gewoon een Amerikaanse agent. De Gaulle had een heel ander Europa voor ogen dan de Amerikanen. Een Europa van zelfstandige naties van Lissabon tot de Oeral, dus Rusland inbegrepen. De Amerikanen willen kost wat kost dat verhinderen omdat Europa dan een potentiële rivaal zou kunnen worden voor hen. Hun slogan was “De Amerikanen erin, de Russen eruit en de Duitsers onder de duim in Europa” . Het Europese eenmakingsproject heeft dus vooral Amerikaanse wortels bedoeld om zijn dominantie in West-Europa te verankeren (naast de militaire poot, de NAVO). Het “trans- Atlantisme” was geboren. Documenten tonen aan dat de Amerikaanse inlichtingendienst in het geheim de Europese beweging financierde en achter de schermen agressief aandrong opdat Groot-Brittannië lid zou worden van het Europees eenmakingsproject. Een memorandum van 26 juli 1950 onthult dat de Amerikanen campagne voerden om een Europees parlement op te richten. Dat document was getekend door generaal William J. Donovan, hoofd van de OSS, tijdens de oorlog de voorloper voor wat nadien de CIA zou worden. Washingtons hoofdinstrument om de Europese agenda te bepalen en vorm te geven was het “Amerikaans Comité voor een eengemaakt Europa (ACUE)”. Dat comité werd in 1948 opgericht. Vernoemde W.J. Donovan was de voorzitter. De ondervoorzitter was Allen Dulles, in de jaren vijftig van vorige eeuw CIA- directeur. Documenten laten zien dat de ACUE de Europese eenwording financierde. Ondermeer de Europese Jeugdcampagne. Hert Europacollege in Brugge dat een post- universitaire cyclus aanbiedt was de kweekschool voor heel wat Europeanen die het ‘transatlantisme’ koesterden en verdedigden.



José Manuel Barroso is één van de exponenten van het atlantisme. Hij steunde publiek de invasie van de Amerikanen en Britten in Irak. Sociaal- economisch was het een donkerblauwe “christendemocraat”: “er zijn geen problemen in de verzorgingsstaat, maar het probleem is de verzorgingsstaat zelf”, was zijn motto.

De heer Barroso zal voorzitter worden van Goldman Sachs Internationaal (GSI), een filiaal van Goldman Sachs. GSI heeft zijn hoofdkwartier in de Londense City. De zaken gaan er uitstekend. Bij GSI werken er zo’n 5.000 bankiers die vorig jaar zo’n 1,5 miljard dollar winst maakten.Deze bank is zoals we boven aantoonden al jarenlang een plaatsingsbureau geworden van hun toplui op strategische posten van de Europese Commissie. J.M. Barroso was in zijn jonge jaren en maoïst en dus voorstander van de “dictatuur van het proletariaat”. Nadien heeft hij het “proletariaat” vergeten. Wat overbleef was de dictatuur van het financiële kapitaal. Het heeft van de Europese Unie zijn speeltuin gemaakt waarvan M. Barroso een geheime dienaar was in zijn functie van Commissievoorzitter en nu in het volle licht treedt met zijn aanwerving bij Goldman Sachs. J.M. Barroso zal wellicht zijn vast stek krijgen als voorzitter van de Golden Sachs International (GSI) in de Londense City. Hij moet weten dat hij in een land komt waarin een meerderheid van 17 miljoen Britten gebroken hebben met de EU en zijn vrienden van de “haute finance”. Want zoals een Britse werkende arme zijn stem voor een Brexit verwoordde in een tv-interview: ”de nadelige economische gevolgen van een Brexit interesseren me niet, immers wij hebben bijna niks meer te verliezen met onze armzalige loontjes,slechte behuizing en afbrokkelende gezondheidszorg”. Het Britse volk heeft met 17 miljoen stemmen in meerderheid gekozen om hun land terug in handen te nemen en te breken met de wurgende omknelling van de EU machinerie waarvan de heer Barosso jarenlang de stuurknuppel in handen had. Het is griezelig vast te stellen in dienst van wie.


Miel Dullaert