Nummer 222


| december 2016


In memoriam: Eric Defoort (1943-2016) (De Redactie)<< Nummer 222

IN MEMORIAM ERIC DEFOORT

Vlamingen hebben de jongste 50 jaar veel bereikt, maar we zijn er nog niet

 

Vlak voor het december nummer van Meervoud naar de drukker ging vernamen we dat Eric Defoort overleden is. Eric Defoort werd geboren op 27 juni 1943 te Ieper. Hij 73 jaar geworden en stierf als gevolg van een slepende ziekte.

Met Prof em. Eric Defoort verdwijnt een kleurrijk rebels en progressief figuur uit de Vlaamse beweging. Eric Defoort was historicus- emeritus Hoogleraar aan de K.U.Brussel. Hij was van jongsaf een progressief flamingant actief in de Vlaamse Volksbeweging, lid van de Volksunie en bevriend met het progressief VU- Europarlementslid Jaak Vandemeulebroucke . Begin van de jaren tachtig werd hij na de splitsing van de BSP in de Franstalige PS en de Vlaamse SP begin de jaren tachtig van vorige eeuw door de toenmalige SP- voorzitter Karel Van Miert de SP binnen geloodst. Van 1981-1986 was hij lid van de SP, maar hij knoopte terug aan met de Volksunie waarvan hij een tijdlang ondervoorzitter was.

Samen met Geert Bourgeois en Bart De Wever bereidde hij begin deze eeuw de oprichting voor van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, waar van hij tot 2003 ondervoorzitter was. In 2003 legde hij al zijn politieke functies neer na een conflict over de kwestie Israël- Palestina en ook omdat de N-VA volgens hem te veel de patronale organisaties ach-erna liep . Hij vormde met Frieda Brepoels een duo dat samen met anderen die de Europese fractie in het parlement van regionalistische partijen, de Europese Vrije Alliantie (EVA) mee vorm gaf. In 2010 koos de Europese Vrije Alliantie hem tot voorzitter en volgde hij Nelly Maes op. Hij werd namens de N-VA ook lid van de Raad van Bestuur van de VRT, en werd in 2015 nog lid van de Raad van Bestuur van de KULeuven. In de brede civiele Vlaamse progressieve beweging was hij ook actief. Het stond in 1996 mee aan de wieg van Het Sienjaal (zie elders in dit nummer) en was medeauteur van het manifest van de Gravensteengroep, een losse verzameling van Vlaamse, progressieve intellectuelen die het autonomiedebat niet wilden overlaten aan rechts. In zijn boekje 'Het klauwen van de historicus' ging hij in de clinch met Marc Reynbeau, die al tijdenlang een niet aflatende ijver ten toon spreidt om de geschiedenis van de Vlaamse bewegen te 'demythologiseren'. Van 2007 tot 2009 was hij algemeen voorzitter van de Vlaamse Volksbewe-ging (VVB). Maar in 2008 nam hij ontslag omdat zijn progressieve denkbeelden en zijn directe uitspraken botsten met een rechtse achterban, wat tot ledenverlies leidde.

Rond welke inhoudelijke thema's profileerde zich Eric Defoort?In 2009 gaf hij een interview in Knack met heel wat omstreden uitspraken, nadien gaf hij hierover interviews op de webstek van de N-VA en het Vlaams Belang. Voor de rechtse 'diehards' zal Defoort wel een linkse rakker blijven, en voor de linkerzijde een 'crypto-Blokker' want separatist. Eric Defoort antwoordde daarop op de site van de Vlaamse Volksbeweging ( 24 maart 2009): "Tja, dat is dan maar zo. Ik ben een Vlaams nationalist van in mijn humaniorajaren. In de tweede helft van de jaren zeventig ben ik gegrepen door sociale bewogenheid. De burgemeester die een bushokje plaatst om de eenvoudige burger te beschermen tegen kou en wind, is meer bezig met zijn Vlaamse volk dan de Vlaams-nationale bedrijfsleider die zijn arbeiders geen loon geeft waarop hij recht heeft of de sociale wetten niet respecteert. Vanuit die overtuiging keek ik op naar de jonge Karel Van Miert en naar Marcel De Neckere's links-flamingantisch project rond 'Links'. Later is Maurits Coppieters gekomen. Sommigen doen alsof ik mijn sociaal engagement niet combineerde met mijn engagement voor Vlaanderen. Dat alles vormde voor mij één geheel. Het links- rechts- verhaal doet er nog toe. Maar, er is in mijn ogen geen intrinsieke band tussen Vlaamsgezind en rechts of Vlaamsgezind en links. Iedereen vult dat op zijn manier in. Kijk naar Catalonië, Baskenland, Ierland en Schotland. Ik richt mij tot iedereen die de Vlaamse onafhankelijkheid nastreeft. Binnen een onafhankelijk Vlaanderen zullen de democratische spelregels bepalen hoe de maatschappij er moet uitzien. Wie ben ik om te zeggen Vlaanderen moet links zijn of rechts? De kiezer zal dat uitmaken." Ook was hij tegen het cordon sanitaire. Of je voor of tegen die partij bent, het is het democratisch recht van de kiezers om zich daarover uit te spreken. Het Vlaams Belang is een democratisch gelegitimeerde partij". Ooit sprak hij zelfs de IJzerwake toe en stelde, ondanks grote politieke meningsverschillen : "Als het over de natie gaat, zijn wij één"

Met het overlijden van Eric Defoort blijft een leegte in de progressieve Vlaamse beweging. Hij was een non conformist, een sociaaldemocraat en flamingant, pionier bij de oprichting van de N-VA. Een man met grote belezenheid, een reeks belangwekkende publicaties en concrete dossierkennis. Een scherpe, maar open geest, maar ook met de nodige zin voor humor.

De redactie