Nummer 37


| mei - juni 1998


Berichten uit Eurocratië ( )<< Nummer 37

Euro-kleurenblindheid

In haar rapport over de convergentie van de Europese lidstaten, vóór de aanvang van de euro, gaf de Bundesbank de volgende vernietigende kritiek op de staat van de Belgische financiën: "België heeft de laatste jaren merkelijke vooruitgang gemaakt op de weg naar consolidatie. Toch oordeelt de Bundesbank dat deze vooruitgang beslist ontoereikend is om de uitzonderlijk hoge schuldgraad zover terug te dringen, dat - zelfs rekening houdende met de voorliggende fiscale plannen - de zware twijfel omtrent de houdbaarheid van de financiële positie van de regering zou worden weggenomen."

Wat de Belgische pers niet belette eenparig te jubelen, dat wij van de Bundesbank het 'groene licht' voor de euro hadden gekregen. De commentator van de Herald Tribune merkte droogjes op, dat hij dan niet meer wist wat een rood licht was.

Euro-stabiliteit "op zijn Italiaans"

Ook de Italiaanse regering legde, om haar toetreding tot de euro te bekomen, vurige beloften af om haar schuldgraad - 121,6% van het B.B.P. - terug te dringen tot 100% in het jaar 2003, en tot 60% tegen 2016. De Herald Tribune stelt vast dat de reacties op deze belofte vanwege een aantal vooraanstaande Italiaanse economisten, variëren van "horror" tot "wry amusement". Een professor economie van de Universiteit van Rome verklaarde openlijk: "Dat staat niet op papier. Wanneer er een recessie komt zullen wij handelen als typische Italianen: wij zullen de Maastricht-normen niet naleven". En een hoge ambtenaar van het Ministerie van Financiën voegde eraan toe: "Wij zijn erin, en ze kunnen er ons niet meer uitgooien."

Ziedaar wat belooft voor de zo geprezen stabiliteit van de euro.

Belgische professoren over het stabiliteitspact

De Morgen (2 mei jl.) vroeg aan twee Belgische professoren wat zij dachten over de kans tot slagen van de euro en van het eraan gehechte stabiliteitspact. Franklin Dehousse, professor Europees Recht te Luik, antwoordde: "Het huidige ingewikkelde systeem kan werken. Zolang er geen crisis komt. Het probleem is dat er ooit een crisis zàl opduiken." Wat aan Paul De Grauwe, professor economie en VLD-parlementslid, de pertinente opmerking ontlokte: "Als het niet werkt tijdens een crisissituatie, dan werkt het niet. Want er komt een crisis."

Premier Dehaene heeft inmiddels aangekondigd dat hij nog enkele bijkomende miljoenen zal uittrekken voor een nóg grotere 'informatiecampagne' van onze bevolking. Wedden dat het vernietigend oordeel van deze en andere deskundigen in die campagne niet aan bod zal komen?

Europarlement achter Wim Duisenberg

Hoewel het Europees parlement terzake geen enkele bevoegdheid heeft, is er wel een 'bespreking' geweest over de moeilijk tot stand gekomen benoeming van de Nederlander Wim Duisenberg tot voorzitter van de Europese Centrale Bank.

Opmerkelijk is dat er slechts 75 parlementsleden (op 626) afwezig waren, daar waar de absenties vaak zeer hoog zijn.

Het parlement vroeg dat Duisenberg geen vier maar acht jaar aan de bak zou blijven, en Duisenberg antwoordde daar min of meer positief op. Uiteindelijk werd er ook nog gestemd over zijn benoeming, al heeft een dergelijke stemming slechts een symbolisch karakter. Geen verrassingen hier: 538 leden stemden voor. Tegenstemmers of onthou-dingen kwamen van de Britse conservatieven, de Franse gaullisten, de Deense socialisten, de communisten en een deel van de groenen. De parlementsleden van het Franse Front National namen niet deel aan de stemming.

Euro-ambtenaren in staking

Op 30 april jl. ging ongeveer de helft van de ca. 16.000 ambtenaren van de Europese Commissie in Brussel in staking voor 24 uren. Dit gebeurde uit protest tegen enkele voorstellen van Europees Commissaris Erkki Liikanen om te bezuinigen op bonussen en premies, en om een nieuw beoordelingssysteem in te voeren.

Liikanen voert aan dat de Europese Commissie overal flexibiliteit en soepelheid predikt, en er dus geen redenen zijn om die regels ook niet bij het eigen personeel toe te passen. Dit is bij veel Eurocraten in het verkeerde keelgat geschoten.

De stakende Eurocraten kunnen op niet veel sympathie rekenen van de publieke opinie, omdat ze een veelvoud verdienen van hun 'nationale' collega's-ambtenaren. Zelf vinden ze helemaal niet dat ze veel verdienen, omdat ze hun loon liever vergelijken met dat van ambtenaren bij de NAVO, het IMF of de Oeso.

Europanto

Sinds enige tijd duikt meer en meer het 'europanto' op: een soort Europese mengtaal gebruikt in de wandelgangen van de Europese Commissie, die elementen uit zowat alle EU-talen door mekaar mixt en op die manier een poging vormt om naast de EU-eenheidsworst ook nog een EU-eenheidstaal te creëren. Groot promotor van het europanto is Diego Marani, vertaler bij het Algemeen Secretariaat van de Raad van Ministers.

Om el europanto te helpe promote, here esse de europantica version van De Marseillesa:

"Vamos enfantos del europanto,
Wir zal englanto speakare not.
De zommer cusos la tyrannie!
Wir say ten last que basta ya! (x 2)
Ascolte tu lelong des stradas,
Die cacofonico charabia
Des englantofonos barbaros,
Ya pollutante tambien la TV?
Die linguas citoyens!
Wir zal todos mixar!
Europantos, europantos,
Eine impura lingua
confonde l'anglofon!