Nummer 43


"Daar gaat een vlag door Nederland, een roode vlag als hartebrand!" | januari 1999


Kort genoteerd ( )<< Nummer 43

Exit Goovaerts

Meer en meer mensen vragen zich stilaan af hoe Vlaams, hoe liberaal en hoe democratisch de VLD nog is. Vooral dat laatste is sinds de liquidatie van Leo Goovaerts problematisch geworden. Immers, was de VLD enkele jaren terug niet begonnen als een burgerbeweging, waarbij de basis in belangrijke mate inspraak verleend werd. Referenda, rechtstreekse verkiezing van de premier, afschaffing van de lijststem, het waren evenzoveel betrachtingen om de geëmancipeerde burger te bevrijden van al te veel betutteling. En waarom dan niet als fonkelnieuwe partij zelf het voorbeeld gesteld? Dus organiseerde de VLD interne verkiezingen waaraan alle leden konden deelnemen. Dat dit organisatorisch huzarenstukje de partij miljoenen kostte, dat er kritiek kwam op de geldverslindende campagnes die de VLD-voorzitterskandidaten tegen mekaar gingen voeren, het kon de pret van dit basisdemocratisch festijn niet derven.

Sinds kort weten we wat deze cinema allemaal waard is. Op basis van een al bij al vrij brave kritiek die Brussels VLD-senator Leo Goovaerts uitte bij middel van een interview met Gazet van Antwerpen, besloot de partijtop de ex-penningmeester van de partij een kopje kleiner te maken. Welke drijverijen - door De Standaard-journalist Derk-Jan Eppink kleurrijk beschreven - ook mogen hebben meegespeeld, feit is dat het nu zo klaar wordt als een klontje dat de partijbasis hier geen sikkepit meer kan aan veranderen. De partijstatuten bieden geen ruimte om de door de partijtop voorgelegde kieslijsten nog te wijzigen.

Dat Goovaerts in Brussel wel degelijk over een achterban beschikt die mag gezien zijn bewees hij onlangs door - een week na zijn 'val' - zijn getrouwen te vergasten op een traditionele nieuwjaarsreceptie. De talrijk opgekomen aanwezigen - enkele honderden - schijnen te verwachten dat Goovaerts nog van zich zal laten horen. Wordt vervolgd...

Exit Tastenhoye (1)

De auteur van het interview dat de onfortuinlijke senator de das om deed, maakte geen week nadien zijn overstap bekend van de 'Frut' naar het Vlaams Blok. Deze eigenaardige samenloop van omstandigheden wekt bij menigeen twijfels over de deontologische opstelling van de journalist-politicus, die maar wat graag in de verf placht te zetten dat de VLD zelf het veld op zijn rechterflank open laat liggen voor het Vlaams Blok. Een self-fulfilling prophecy?

Wat er ook van zij, met Guido Tastenhoye maakt het Vlaams blok zich weer een stuk respectabeler in bepaalde intellectuele en kleinburgerlijke milieus. Temeer daar Tastenhoye voor de Antwerpse lijst de plaats inneemt van vechtersbaas Xavier Buisseret, iets waar hij ongaarne aan herinnerd wordt.

Exit Tastenhoye (2)

"Guido Tastenhoye laat het masker vallen", zo luidde het commentaar van De Morgen op de overstap van de GVA-journalist naar het Blok.

Welk masker? Meervoud zal zeker de overstap van Tastenhoye naar het Blok niet verdedigen, maar de politieke inzichten van Tastenhoye werden o.i. duidelijk verwoord in zijn twee spraakmakende boeken Vlaams-Brabant in de wurggreep van Europa en Vlaams-Brabant ingelijfd bij Brussel?

Tastenhoye zwoer drie 'dure' eden tijdens zijn outing. Een eerste ging over democratie, een tweede over persvrijheid, en via een derde stelde hij dat hij in geen geval 'extreem-rechts' is, "al wil ik mij nu ook niet meteen een linkse rakker noemen".

"Ik ben geen racist, ik ben geen fascist en ik ben geen neo-nazi. Zij die mij kennen weten dat dit de waarheid is. Ik zal dan ook niet dulden dat ik word beledigd of uitgescholden."

Mensen uit de kringen van Meervoud en de Vlaamse Jongeren van Overijse kennen Guido Tastenhoye vrij goed, en het klopt inderdaad dat hij niet meteen een 'racistisch' etiket heeft, al was het maar omdat hij gehuwd is met iemand van niet-Europese komaf.

Een andere vraag is natuurlijk waarom hij dan de journalistiek inruilt voor de politiek, als hij niet 'beledigd' wil worden, of 'uitgescholden'.

En als hij ècht problemen heeft met een 'extreem-rechts' of 'racistisch' etiket, dan is zijn overstap naar het Blok misschien niet meteen een goede inval geweest.

Taalunie en digi-taal

Niet zo lang geleden diepte het Nederlandse dagblad Trouw een rapport op dat al voor enkele maanden cirkuleerde in de kringen van de Taalunie. Het handelt over de bedreigingen die uitgaan van de opkomst van de nieuwe digitale media (internet, 'e-mail' vertaalprogramma's en andere communicatietechnologieën) vormen voor de status van het Nederlands. Het rapport is van de hand van Vlaams parlementslid Ludo Sannen (Agalev) en Tweede-Kamerlid Oussama Cherribi (VVD). Volgens deze heren groeit er een nieuwe maatschappijvorm: de netwerkmaatschappij. "Daarin wordt de face-to-face communicatie gedeeltelijk vervangen en aangevuld door gemediëerde communicatie, die leidt tot virtuele gemeenschappen (...) Dit heeft uiteraard ook gevolgen voor het woord- en taalgebruik, denk maar aan het computerjargon en de specifieke omgangsregels op internet (de 'netiquette')." In het rapport wordt aangedrongen op een slagvaardiger politiek van de Taalunie ten opzichte van deze fenomenen. "Als ik aan de universiteit van Amsterdam met een aantal professoren aan het werken ben, zegt plots iemand dat zijn systeem down is. Een ander noemt iets de backbone van de universiteit. Nog een ander gaat even in de stad browsen naar meer softwaremogelijkheden. Dat is echte digitale taal. Mooie Nederlandse woorden verdwijnen", aldus Cherribi die meent dat de Taalunie "scherp en bijtend" moet worden: "Wie had in de tijd van Peter Stuyvesant gedacht dat het Engels de lingua franca zou worden? Niemand. Van Jakarta tot Manhattan kon het Nederlands de lingua franca worden maar we hebben die kans laten liggen. Het is echter nooit te laat. We hebben één keer de boot gemist, maar we kunnen op de golven van de bits en de bytes nog in actie schieten en het tij keren."

Eerder had de van oorsprong Marokkaanse Cherribi zich erop beroemd dat hij bijgedragen had tot het luwen van de diplomatieke storm tussen Nederland en Frankrijk in verband met het gedoogbeleid ten opzichte van soft-drugs, door zijn uitstekende kennis van de Franse taal.

De kersverse Algemene Secretaris van de Taalunie, Koen Jaspaert, had wel oren naar het verhaal van het duo Sannen-Cherribi, al vond hij toch dat één en ander moest gerelativeerd worden: "Tien jaar geleden had iedereen het over 'files saven'. Tegenwoordig bewaart iedereen bestanden. Er is geen wet geweest die zegt dat men daarvoor een Nederlandse uitdrukking moest gebruiken, maar toch is het zo geëvolueerd".

Volgens hem is de Taalunie zich terdege bewust van het belang van taaltechnologische ontwikkelingen, en worden terzake een aantal projecten ondersteund.

Gatz versus Vandenbroeke

Naar aanleiding van de begrotingsdebatten in het Vlaams Parlement haalde Michiel Vandenbussche uit naar minister Brigitte Grouwels omdat zij door het gelijkschakelen van het FDF en het Vlaams Blok extreem-rechts banaliseert.

Vandenbussche steunde zijn argumentatie op een Vrije Tribune die daarover eerder door Sven Gatz in De Standaard werd gepubliceerd. Grouwels repliceerde dat zij het het FDF niet gelijkgeschakeld heeft met het Vlaams Blok. "Ik heb alleen gezegd dat het FDF een racistoïde partij is. Wel vind ik dat democratie ondeelbaar is :voor iedereen moeten dezelfde criteria worden gehanteerd. (...) De heer Gatz heeft zich op sommige punten vergist." Gatz' partijgenoot Chris Vandenbroeke merkte op dat hij "het antwoord van de minister ten zeerste waardeert".

Citaat

"Bert Anciaux is enorm populair, vooral buiten de VU. (...) Als de VU van vijf naar negen zetels in de Kamer zou gaan, betekent dat politiek veel meer dan de vraag of Bert Anciaux 150.000 dan wel 300.000 voorkeurstemmen haalt."
Johan Sauwens in Knack (6 januari).

Op de vraag wat hij vindt van de komst van Margriet Hermans naar ID21 antwoordt de ex-minister fijntjes: "Het kon erger".

Een B-Plus-filosoof aan het woord

Dieter Lesage, ex-parlementair medewerker van SP-Bekende Vlaming Kathy Lindekens, doctor in de filosofie en auteur van o.m. Onzuivere Gedachten - Over het Vlaanderen van de Minister-President deed vorige maand in De Standaard zijn beklag dat de Belgischgezinde Vlamingen 'politiek dakloos' zijn, nu ook iemand als Ludo Abicht zich in Agalev als een 'separatist' ontpopt.

In het vorige nummer van Meervoud gaven we hem de raad onderdak te zoeken bij de maoïstische Partij van de Arbeid. Dat was natuurlijk als grap bedoeld. Maar wat blijkt nu?

Via het Amada-weekblad Solidair vernemen we dat Lesage inderdaad de stalinistische PVDA - een partij met 'zuivere gedachten'! - ziet als een belangrijk instrument in de strijd tegen het Vlaamse emancipatiestreven.

Agalev en de SP zijn voor belgicisten onbetrouwbaar, en dat moet dringend veranderen. "Zoniet mag men een radicalisering van links - waarover zelden gesproken wordt - bij de volgende verkiezingen zeker niet uitsluiten. De kritiek van de PVDA op het separatisme laat immers niets asan duidelijkheid te wensen over." (13/01/99).

Amada-woordvoerder Kris Merckx voegt daar nog aan toe: "We stellen het compliment van Dieter Lesage op prijs. Tegelijk merk ik op dat Dieter Lesage, naar mijn oordeel, de impact van het nationalistisch denken in het geheel van de Socialistische Partij en van Agalev onderschat."

Tja, wij van onze kant zouden het nu ook weer niet óverschatten...

Consequent

In zijn traditionele kersttoespraak stelde de vorst dat hij de talenkennis ziet als een belangrijk instrument voor wederzijds begrip. Enkele dagen voordien, op 21 december om precies te zijn, benoemde de vorst een Nederlandsonkundige goeverneur voor Brussel, mevrouw Véronique Paulus de Châtelet (van PS-strekking). Dit onderstreept dat het hem menens is.

Impeachment voor Ludo Abicht?

Ook in het Masereelfonds is de B-plus-bende aan het toeslaan. Een aantal sociaal-democraten en trotskisten nemen het niet langer dat zowel de huidige MF-voorzitter, Ludo Abicht, als de voormalige en ere-voorzitter Antoon Roosens (beiden medewerkers van Meervoud) geregeld standpunten innemen die revolutionair, dus anti-Belgisch zijn.

Het feit dat Abicht de erepenning van de Orde van de Vlaamse Leeuw kreeg, is in klein-linkse kringen in het verkeerde keelgat geschoten. Een veertiental misnoegde Masereelfondsers hebben een boze brief geschreven naar het hoofdbestuur van het fonds, om orde op zaken te stellen. Zij stelden een tekst op "Het Masereelfonds staat in de wereld", waaruit blijkt dat het MF vooral niet in Vlaanderen mag staan.

Abicht wordt een heleboel aangewreven, o.m. dat hij een boekje schreef voor het VU-weekblad WIJ. Maar vooral wordt hem verweten dat hij aanwezig was op de OVV-meeting van 15 november laatstleden.

De brief stelt dat het OVV "niet één progressieve organisatie als lid telt". Larie natuurlijk: naast Meervoud is ook het Masereelfonds zelf lid, net zoals de werkgroep Het Pennoen van Jan Olsen, die in West-Vlaanderen voorzitter is van de Liga voor Mensenrechten en actief meewerkt aan het 'communistische' maandblad Vrede.

Maar de briefschrijvers zijn genuanceerd. Ze hebben het over 'uiterst rechtse kopstukken' van o.m. de Vlaams-Nationale Studentenunie, een studentengroep die al jàren de progressieve Vlaamse beweging uitdraagt in het Gentse en die goede contacten onderhoudt met dit blad.

"Wat drijft Ludo om een bijdrage te leveren voor een gedenkboek ter ere van Herman Suykerbuyk? Die man is een notoir coryfee van het uiterst-rechtse Vlaams-nationalisme en van het uiterst-rechtse gedachtengoed tout court."

Ook voormalig SP-Europarlementairër Lode Van Outrive doet zijn duit in het zakje. Hij vindt het "volkomen ongepast dat de voorzitter van het Masereelfonds op 15 november in de Antwerpse Elisabethzaal zetelde naast het Vlaams Blok.... Minstens ostentatief de zaal verlaten en de reden bekend maken was aangewezen."

Eigenaardig is dat het Masereelfonds reeds in 1982 een separatistische stelling innam. Ludo Abicht: "Zo lijkt het wel op de beruchte 'guilt by association' uit de jaren vijftig in de VSA. 'Zeg me in welk gezelschap je je bevond en ik zal zeggen wie je bent.'"

Verder: "Major: wie uitgesproken Vlaamsgezind is, is rechts tot uiterst-rechts. Minor: Abicht is uitgesproken Vlaamsgezind en beweert links, zelfs marxist te zijn. Conclusio: Hij kan dus onmogelijk links zijn."

Ter informatie van onze lezers: één van de belgicistische ondertekenaars van de protestbrief, Erik Corijn (thans assistent aan de VUB, toen notoir trotskist), betoogde in 1978 samen met o.m. de VMO en Voorpost tegen het Egmontpact in Dilbeek. Zijn naam weze vervloekt!

Dehaene favoriet

SP-kopstuk Louis Tobback en VLD-voorzitter Guy Verhofstadt steken elkaar de loef af in liefdesverklaringen aan Jean-Luc Dehaene.

Tobback: "Ik heb weinig mensen gekend die zich zo loyaal gedroegen in de politiek als Dehaene." (In De Standaard).

Tobback wil koste wat het kost partner zijn in de komende - wellicht asymmetrische - federale regering. Dat zou te maken kunnen hebben met het feit dat zijn partij er volgens insiders electoraal niet zo goed voorstaat. De afgelopen weken deden er allerlei geruchten de ronde over een geheime opiniepeiling die in opdracht van de SP zou uitgevoerd zijn, en waaruit zou blijken dat de SP nog maar eens zou verliezen aan het Blok, maar uiteindelijk was die peiling kennelijk zó geheim dat ze niet bestond.

Dat Verhofstadt in volle pre-electorale periode kushandjes werpt naar Dehaene zal bij vele liberalen de wenkbrauwen doen fronsen hebben.

Het is natuurlijk een gedroomde positie voor de CVP en voor Dehaene in het bijzonder. Hij kan geamuseerd toekijken hoe anderen zich voor hem uitsloven.