Nummer 54


| februari 2000


Spelen met vuur (Christian Dutoit)<< Nummer 54

Als er een probleem is met 'racistische' oprispingen in de maatschappij, verbied dan het Vlaams Blok. Als er problemen zijn met het leefmilieu, verbied dan Agalev. Het is allemaal zo eenvoudig. Ooit schafte Stalin het analfabetisme in de USSR af per decreet. Eenvoudiger kan het niet.

Geert Bourgeois, de kersverse voorzitter van de Volksunie, zal het wellicht niet slecht bedoeld hebben. In de Oostenrijk-hetze wou hij ook zijn zegje doen, en binnen de partij wou hij wellicht niet onder doen voor Sven Gatz. Edoch, zijn verklaringen in Le Soir, daarna overgenomen door De Morgen en de hele weldenkende en politiek correcte pers, deden bij menigeen de wenkbrauwen fronsen. Bourgeois wil een partij met 600.000 kiezers laten verbieden. Als overtuigd Vlaams-nationalist wil hij die partij laten verbieden door een Belgisch gedrocht als het Arbitragehof - wellicht het meest politiek verziekte product van de Belgische staat - dat dan maar moet oordelen over het 'democratisch gehalte' van het Blok.

Primo. Een Vlaams-nationalist die een gepolitiseerd Belgisch rechtscollege wil omvormen tot een 'Constitutioneel Hof' is een primeur in de geschiedenis van de ontvoogding der volkeren. Secundo: het gaat hier wel degelijk om een partijpolitiek samengestelde club. Tertio. Zijn referentie naar de toestand in Duitsland, waar in de jaren vijftig, in volle Koude Oorlogssfeer, een communistische en een neo-nazi-partij buiten de wet gesteld werden, is potsierlijk. McCarthy wordt als het ware in ere hersteld. Quatro. Bourgeois verwijst naar 'Europa' om scheidsrechter te spelen over het democratisch gehalte van partijen. Nu weet het kleinste kind dat 'Europa' synoniem staat voor de uitholling van de democratie.

Laat ons even wel wezen. Waar Meervoud voor staat, staat haaks op het maatschappelijk programma van het Vlaams Blok. Racisme is ons vreemd, en wij zijn de geestelijke vaders (m/v) van de campagne 'Vlaanderen tegen racisme'. Wat ons betreft is dit een te bestrijden politieke partij. Politieke partijen zijn er om met mekaar inde clinch te gaan. Opiniebladen, zoals Meervoud, zijn er ook om met politieke tegenstanders te polemiseren. Zo is het duidelijk dat wij weinig journalistieke affectie hebben voor een stalinistisch opinieblad als Solidair, uitgegeven door de PvdA. Maar geen haar aan ons kalende hoofd denkt eraan om dit overigens vaak grappige weekblad te laten 'verbieden'. 'Verboden te verbieden' was trouwens één van de centrale slogans van de soixante-huitards.

Weet Bourgeois wel waar hij aan begint? In Spanje werd een Baskische nationalistische partij door een 'Constitutioneel Hof' (El Supremo) buiten de wet gesteld. De partij kwam onder een andere naam op, en won wonder boven wonder een pak stemmen. Bourgeois verwijst naar een 'Europees Hof' dat de bevoegdheid moet krijgen om partijen die zich schuldig maken aan een schending van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens bevoegdheid te geven om 'orde op zaken' te stellen. Met andere woorden : Europa is voor hem het wondermiddel tegen alle kwalen. Voor ons is de werkelijkheid precies andersom. De Europese Unie ondermijnt op een fatale wijze het nog steeds niet verworven recht van het Vlaamse volk op nationale zelfbeschikking. Het willoos wegwerpen van soevereiniteit - nu plots om het Vlaams Blok te bestrijden - staat haaks op het verlangen van de Vlamingen om de democratie dichter bij huis te brengen.

Bourgeois, die het heeft over een 'liturgische' invulling van de democratie, heeft dus enkel bewezen dat hij een politieke koorknaap is. Hij ontgoochelt. Vooral voor diegenen die, na alles wat gebeurd is, een zekere sérieux verwacht hadden van een VU-voorzitter. De zoveelste gemiste kans?