Nummer 71


| november 2001


'Minder globaal, beter nationaal!' (Christian Dutoit)<< Nummer 71

De N-VA is daar. Velen zullen wel opgelucht zijn dat de verscheurende conflicten die de Volksunie de afgelopen jaren teisterden nu eindelijk achter de rug zijn, en dat er gewerkt kan worden aan de 'wederopbouw'. Sommigen die in stilte toch niet zo rouwig waren over het verdwijnen van de naam van de oude partij, wegens erfelijk belast, zijn nu ook wel niet laaiend enthousiast over de nieuwe naam. Maar het heeft het ontegensprekelijke voordeel met een propere lei te kunnen starten.

Voor de N-VA scheppen de politieke gebeurtenissen van de jongste weken en maanden gouden kansen.

Aan de ene kant is het Vlaams Blok sinds 11 september hervallen in de meest primaire soort islamofobie, er vast van overtuigd dat dit op korte termijn electoraal lonend is. De strategie van het bijpolijsten van zijn vreemdelingenstandpunt om terug binnen de fatsoensnorm te treden wordt daarmee overboord gegooid. Mooi voor de N-VA die zich op dat vlak dan ook duidelijk kan onderscheiden, enerzijds met een project van inburgering, anderzijds met een oer-Vlaamse boodschap van Nooit Meer Oorlog tegenover de haviken van het Madouplein.

Aan de andere kant is er het steeds meer onontwarbaar kluwen van grauwe regeringspartijen of would-be-regeringspartijen, die met elkaar wedijveren om de 'breedste' te worden. Zogezegde 'progressieven' maken zich op om gemene zaak te maken met het neoliberale project van Verhofstadt of een van zijn paarse aanhangsels. De groenen verkopen hun ziel met nog meer gemak dan de Volksunie zaliger ooit gedaan heeft.

Het terrein ligt dus open voor de N-VA, die zich nu scherp kan gaan profileren. Zij moet het dan ook doen. Het is al goed dat de partij ondubbelzinnig voor de onafhankelijkheid kiest. Maar dat volstaat niet. Het wazige manifest, de 21 zogezegd haakse waarden, zijn niet alleen erg wazig, de tekst schiet ook te kort op minstens twee fundamentele punten.

Een partij die kiest voor de Vlaamse onafhankelijkheid kan niet volstaan met de boodschap dat de Brusselse Vlamingen tot de Vlaamse gemeenschap behoren. Zij moet duidelijk poneren dat Brussel de hoofdstad moet zijn van het onafhankelijke Vlaanderen, en een strategie ontwikkelen om alle Brusselaars in dat project in te schakelen. Gezien de sociaal-economische verwevenheid met Vlaanderen gaat het trouwens hoegenaamd niet op dat Brussel zichzelf kan blijven besturen in het kader van een stadsgewest.

Een partij die kiest voor de Vlaamse onafhankelijkheid moet ook uitleggen wat dit betekent in de internationale context. Lidstaat van Europa? Ja, maar willen wij wel alsmaar meer Europa? De denkoefening die door Bourgeois gemaakt werd bij gelegenheid van de manifestatie tegen de Eurotop in Gent plaatst hem in het kamp van de 'klassieke' anti-mondialisten die eigenlijk naar een 'andere' mondialisering streven. Terwijl het Vlaams-nationalisme juist kiest voor een soevereinistisch standpunt, vanuit de wetenschap dat de democratie maar werkbaar is binnen een nationaal forum. 'Minder globaal, beter nationaal!', dat zou de boodschap moeten zijn.

Kortom, er is nog werk aan de winkel...