Nummer 78


Beleid | juni 2002


Kleurloos Vlaanderen (Caroline Dekeyser)<< Nummer 78

Begin juni werd in het Vlaams Parlement de slotconferentie gehouden van "Ondernemen in 2020" dat een onderdeel uitmaakt van het project Kleurrijk Vlaanderen. Het werd een slaapverwekkende vertoning. De opkomst lag bedroevend laag en de debatten vielen vooral op door de overvloed aan banaliteiten en gemeenplaatsen die door de sprekers werden gedebiteerd.

Even ons geheugen opfrissen: ter gelegenheid van de Vlaamse Feestdag van juli 2000 lanceerde de Vlaamse regering het project 'Kleurrijk Vlaanderen' en publiceerde daarbij ook de zogenaamde Kleurennota, een document met uitdagingen en doelstellingen waarbij de Vlaamse Regering een 20 jaar (!) wil vooruitkijken. Tijdens een eerste fase vond er een uitwisseling van gedachten plaats tussen de Vlaamse Regering, een aantal experten en Vlaamse sociale partners. Dat leidde tot het 'Pact van Vilvoorde' waarbij een aantal doelstellingen werden geformuleerd over thema's zoals levenslang leren, de communicatiesamenleving, de werkzaamheidsgraad, het zorgaanbod, de verkeersveiligheid, het stimuleren van ondernemerschap,...

Het is net dat laatste onderwerp dat de voorbije weken in de belangstelling stond. Via verschillende debatten tussen ondernemers wou de Vlaamse Regering een aantal krachtlijnen ontwikkelen voor een toekomstig economisch beleid. Die debatten vormden ook een onderdeel van het onderzoek dat op de slotconferentie werd voorgesteld. "Kleurrijk Vlaanderen: Vlamingen over Ondernemen in 2020." Een werkstuk van Dimitri Mortelmans en Nathalie De Reyt (UIA-Universitaire Instelling Antwerpen) dat eigenlijk weinig meer dan een miskleun is. Wat verwacht men over een studie die betrekking heeft op ondernemen in Vlaanderen? Inderdaad, cijfers. In de studie niets daarvan. Afgezien van het feit dat Vlaanderen slechts een ondernemer per 125 werknemers telt en dat het daarmee zeer zwak scoort in Europa (zwakker dan Brussel en Wallonië) is het met het vergrootglas zoeken naar relevant cijfermateriaal.

De conclusies van het onderzoek, dat toch een aardige duit gekost heeft, zijn een aaneenrijging van platitudes. De economie is aan het globaliseren, we leven in een open economie, onderwijs is belangrijk, er moet meer aandacht komen voor ethisch ondernemen, er is nood aan innovatie, bedrijven klagen over het gebrek aan ruimte om te ondernemen.

Tja, wie dit nog niet weet heeft de voorbije jaren op een andere planeet gewoond. De studie is eigenlijk het resultaat van gesprekken met mensen die meenden iets te zeggen te hebben over de economische toekomst van Vlaanderen maar eigenlijk best hun mond zouden houden.

Dat blijkt uit de vele citaten die in het onderzoek zijn opgenomen om de tekst wat "op te fleuren". Getuigenissen van gewone burgers maar ook van academici die aan het onderzoek wensten mee te werken. Wat dacht u van deze: "Wij zullen overspoeld worden door producten die geproduceerd worden in het Verre Oosten en meer bepaald uit China aan onklopbare productieprijzen." Wat is daar nu nieuw aan? Of nog: "Door de globalisering zal de uitbuiting van de lageloonlanden nog versterkt worden. Alleen op zeer lange termijn kan hieraan misschien iets veranderd worden." Wat een vondst! <>P En wie verstaat dit: "ondernemend gedrag vormt de sleutel tot ondernemerschap, maar niet iedereen is in de wieg gelegd om ondernemer te worden," zegt een academicus.

Lachen mag ook, zeker wanneer men het over het gebrek aan bedrijfsterreinen had: "Als de ruimte schaars is, gebruik ze dan gewoon meer dan één keer. Waarom geen kantoorgebouwen over de snelweg bouwen?" Let op: alles blijft mogelijk. Het gaat immers over ondernemen in 2020! De regering is dus zeer vooruitziend.

Alle gekheid op een stokje: de studie doet het project Kleurrijk Vlaanderen meer kwaad dan goed. Ze is volledig inhoudsloos. Niet links, niet rechts. Niet neo-liberaal, sociaal-democratisch of socialistisch tout court. Het stelt werkelijk NIETS voor. Je kan je trouwens de vraag stellen of de betrokken Vlaamse ministers eveneens achter het project staan.

Tijdens de slotconferentie was het de bedoeling dat onder andere Vlaams minister-president Patrick Dewael en zijn collega op Economie Jaak Gabriëls over de resultaten in debat zouden treden. Gabriëls was aanwezig maar wist niets relevants te vertellen. Dewael stuurde zijn kat. Naar verluidt kunnen de twee excellenties elkaars bloed wel drinken en doen ze er alles aan om niet samen in het openbaar te verschijnen. Nu, achteraf gezien deed Dewael er niets verkeerd aan om afwezig te blijven. Het gros van de aanwezigen - circa 100 - zat er apathisch bij. En voor velen was het eigenlijk een verplicht nummertje. De dagen voordien hadden de medewerkers van Gabriëls nog verschillende ondernemers opgebeld om "toch maar hun gezicht te laten zien." Het zegt genoeg.

O ja, de slotconferentie vond plaats in de schelp van het Vlaamse Parlement Gezien de lage opkomst konden we dus bijna spreken van... een lege schelp.