Nummer 89


| september 2003


Exit Delathouwer (Roel Van Booitshoecke)<< Nummer 89

Hij ligt er, en hij ligt er goed. Dat denken vele Brusselse Vlamingen over de afzetting van Delathouwer. Dit uiteraard geheel afgezien van de volstrekt ondemocratische ingreep van SP.A-oppergod Steve Stevaert die hoogst persoonlijk en zonder enige consultatie noch van de Brusselse SP.A-basis, noch van zijn vertegenwoordigers, laat staan van het Brussels parlement, heeft beslist wie Brussel in de luttele maanden die de verkiezingen voorafgaan nog een beetje zal komen meebesturen.

Delathouwer was bepaald niet geliefd. Daar maakte hij het ook zelf naar, door zijn bullebak-achtige opstelling ten opzichte van zowel zijn onderhorigen als zijn administratie en ondergeschikte diensten, wiens autonomie hij sterk beknotte. Delathouwer was geen bestuurder, maar een bevelhebber die geen tegenspraak duldde. Het negeren van adviezen die de geijkte organen en raden hem voorlegden was schering en inslag.

Weliswaar was hij slechts staatssecretaris voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, hij stond erop om als minister te worden aangesproken.

De inzichten van Delathouwer waren niet steeds zeer helder, om het zacht uit te drukken, want tot en met de verslaggevers raakten niet wijs uit zijn standpunten. Wel duidelijk was dat ook een Vlaams-kritische stem niet geduld kon worden, wat leidde tot de afschaffing van de subsidies waar het Vlaams Komitee voor Brussel al ruim dertig jaar van kon genieten.

Intimi signaleren de voorliefde van dit heerschap met de kenmerkende Brusseleir-snor voor de meest platte racistische moppen, terwijl naar buitenuit vanzelfsprekend de politieke correctheid de toon aangaf.

Kwatongen beweren dat heel wat van de zaakjes die Delathouwer in semi-corrupte PS-stijl regelde niet erg koosjer waren. Père Ubu wierp zich af en toe op als hun spreekbuis, maar harde bewijzen worden in dat verband niet aangehaald.

Last but not least wordt aangehaald dat Delathouwer, die voordien zovele jaren in de federale Kamer zetelde, en nu al enige tijd het voorzitterschap van de Vlaamse Gemeenschapscommissie waarnam, toch bitter weinig stemmen haalde bij de jongste Kamerverkiezingen.

De SP.A-top wil zich duidelijk ontdoen van een bepaald imago. De gladde, vlotte, supergekwalificeerde Pascal Smet ('yuppie', 'parvenuutje', de woorden zijn van Louis Tobback in 1992) die Delathouwer komt vervangen ligt dan ook totaal aan de antipode van zijn voorganger. De vervanging komt niet helemaal als een verrassing, want reeds aan het begin van de zomer waren er geruchten dat de SP.A-top zou ingrijpen om het wespennest van de Brusselse partijfederatie te ruimen. Ook was reeds duidelijk dat een volslagen nieuwkomer gelanceerd zou worden om het heft in handen te nemen.